Mammilaria saboae ssp roczekii
Deze plant is voor het eerst beschreven in 2003 als vierde subspecies onder Mammillaria saboae. Andere subspecies onder Mammillaria saboae zijn goldii, saboae en haudeana.
De plant groeit tussen vulkanische rotsen in zandige humusgrond op 2500 meter hoogte, nabij Canatlán in Durango, Mexico.
Mijn ervaring is. dat Mammilaria saboae ssp roczekii de minst winterharde cactus uit het rijtje roczekii, goldii, haudeana en saboae is. Ge-ente exemplaren kunnen slechter tegen de koude, wellicht omdat ze sneller zijn gekweekt. De grens voor langdurige koude ligt rond de min 5 graden Celsius.
Zaad van Mammilaria saboae ssp roczekii komt slecht op. In het geslacht Mammillaria bij planten in de sectie Longiflorae, waartoe Mammilaria saboae ssp roczekii behoort, is als bijzonderheid op te merken dat de vruchten zich voor een deel of geheel in het plantenlichaam ontwikkelen (in het Engels cryptocarp, grieks voor verborgen vrucht). Dat maakt het lastiger om de zaden te verzamelen. De zaden rijpen in het plantenlichaam, afgesloten met een membraan van de buitenwereld. Op de foto is al de eerste vorming van een dergelijke vrucht zichtbaar. Als het plantenlichaam door de aanwezigheid van vocht begint te zwellen, kan het membraan knappen en de zaden kunnen naar buiten. Het kan ook zijn dat de zaden tot aan de dood van plant in het lichaam blijven.
Op eigen wortel spruiten de planten meestal niet en vormen een dikke penwortel. Ge-ent groeien de planten gemakkelijk, spruiten ook en kunnen de hele zomer door bloeien met hun grote roze bloemen. Ook van één plant kan zaad worden verkregen.
Van een ge-ente plant kunnen de spruiten worden afgenomen en aan de wortel worden gebracht.. Neem hiervoor niet te kleine spruiten, maar een spruit van minimaal één centimeter groot. De beworteling is niet moeilijk, maar neemt wel wat tijd, gedurende welke de stek op eigen kracht moet overleven. Om die reden is een te kleine stek af te raden. Bewortelen op een mineraal mengsel gaat goed.
Op eigen wortel groeien de planten prima in een mineraal mengsel, zoals flugzand (flugsand). Dat past wel goed bij de penwortel. Natuurlijk nooit lang vochtig laten staan.
