Agave utahensis
Deze mooie Agave komt niet alleen in Utah voor, zoals de naam suggereert, maar groeit ook in Nevada, Arizona en Californië. Deze agave blijft vrij klein, maximaal 30-40 centimeter, maar kan een spectaculaire bloemstengel vormen. Er bestaan een viertal variëteiten. Deze plant komt uit droge gebieden waar het in de winter behoorlijk koud kan worden. Agave utahensis behoort tot de meest winterharde Agave soorten.
Er worden vier variëteiten onderscheiden van Agave utahensis. Dat zijn var. kaibabensis, var. eborispina, var. utahensis en var. nevadensis.Voor een deel overlappen de groeigebieden van deze planten. Doordat ook binnen een variëteit onderlinge verschillen in groei voorkomen is het in de natuur niet altijd gemakkelijk om de variëteiten heel duidelijk te onderscheiden. Hieronder de groeigebieden in de aangegeven volgorde volgens de USDA plants database.
Agave utahensis var. eborispina dankt de naam aan de lange ivoorkleurige 'stekel' aan het einde van elk blad, en groeit in de natuur op sommige plaatsen in het zuiden van Nevada samen met var. nevadensis. De kleur van de bladeren is blauwachtig. Agave utahensis var. nevadensis heeft ook blauwachtige bladeren en kan mooie symmetrische vormen aannemen. Bij var. nevadensis hebben we niet te maken met zo'n lange witte punt aan het einde van het blad. Wel zijn de tanden langs het blad net als bij var. eborispina ivoorkleurig. Hieronder zijn een aantal opnamen te zien uit de natuur op de locatie Snow Canyon.
Agave utahensis kaibabensis heeft bladeren met een kleur die meer naar groen neigt. Deze plant vormt meestal geen uitlopers en groeit nabij de Grand Canyon. Ook Agave utahensis var. utahensis heeft bladeren die meer naar groen neigen. Bij var. utahensis buigen de uiteinden van de bladeren iets naar binnen, terwijl ze bij var. kababensis naar buiten of naar de zon buigen. Beide variëteiten zijn groter dan var. nevadensis en var. eborispina.
Agaves werden door de vroegere bewoners rond de Grand Canyon gebruikt als eten en voor de vezels. Daarbij selecteerden ze ook planten. Hierdoor konden locaties ontstaan met planten met bepaalde afwijkende karakteristieken. Ook werden soms Agaves uit andere regio's meegenomen wat tot verwarring heeft geleid bij het geven van de juiste namen.
Deze planten moeten gedurende langere tijd -18 Celsius kunnen doorstaan. Kweken kan door zaaien of door het afnemen van uitlopers. Ook als kleine plant zijn deze Agaven de moeite waard. Zie de foto's onderaan. Uiteraard kunnen ze prima droog in een onverwarmde kas overwinteren. In de winter al helemaal geen water en op het heetst van de zomer één keer per week water is meer dan genoeg.
Onderstaande foto's zijn van cultuurplanten van achtereenvolgens var. eborispina (let op de uiteinden van de bladeren), var. nevadensis (blauw) en var kaibabensis.
