Vakantie US mei 2010 Deel 2
Dag 8 van onze vakantie. Zoals iedere dag stonden we vandaag ook weer vroeg op, deze keer voor een bezoek aan de Mohave National Preserve (foto). Een stuk Mohave woestijn dat een zeer gevarieerde beplanting heeft (ongeveer 900 soorten) en waar soorten moesten groeien die we nog niet eerder waren tegengekomen.
Ook zijn er hele mooie rotsformaties en diersoorten zoals Gilamonster en Mohave woestijnschildpad. Vanuit Shoshone (dat is overigens de naam van de indianenstam die vroeger de Death Valley bewoonde) vertrokken we zuidwaarts om al snel bij Tecopa af te slaan om via de binnenweg bij Highway 15 te komen, Mohave National Preserve ligt ingeklemd tussen de 15 aan de noordzijde en de 40 aan de zuidzijde.
Na een poosje gereden te hebben zagen we de eerste Yucca schidigera, een soort die iets zuidelijker groeit en ook op lagere hoogtes dan Yucca brevifolia (400 tot 1300 meter hoog ongeveer) dus er is ook een hoogte waar de groeiplaatsen elkaar overlappen. (foto). Verder weer de bekende soorten zoals Echinocactus en Opuntia basilaris.
Na een uurtje of 2 zagen we een gebergte waar sneeuw lag en kwamen we bij een kruising. Bleek dat we vlak bij Las Vegas waren en die berg moest Charleston Peak zijn, de hoogste berg van Nevada vlak bij Las Vegas. De weg die we hadden gereden stond op geen van beide kaarten en hierdoor waren we dus verplicht om zo´n 150 km om te rijden..Tijdens deze weg reden we door de Spring Mountains, een erg mooi gebied waar we later nog zouden belanden.
Na Las Vegas reden we de 15 in zuidelijke richting om bij de afslag Cima eindelijk het park binnen te rijden. Bij de afslag zag ik meteen mooie pollen Echinocereus engelmanii in bloei staan, maar daar kon ik nog niet stoppen. Na een km of 2 met een half oog op de weg en met driekwart oog op de woestijn gekeken te hebben zag ik struikjes staan op wat me een Cylindropuntia leek. Nadat we gestopt waren en een stukje van de weg afgelopen te zijn stond daar inderdaad C ramosissima, een niet zo opvallende plant met heel dunne leden, dit schijnt een behoorlijk primitieve Cylindropuntia te zijn.
De planten kunnen toch zo´n 1,5 meter hoog worden, maar vallen niet ech op vanwege het struikvormig uiterlijk. Toen ik terugliep naar de auto zag ik tussen de struiken wat roods en zag ik het eerste exemplaar van Ferocactus cylindraceus een behoorlijk forse plant met schitterende bedoorning van een meter hoogte bij een cm of 45 dikte.
Deze zouden we nog meer gaan tegenkomen, maar buiten nog een paar planten die bij deze in de buurt stonden hebben we ze in dit park niet meer gezien. Een stukje verder groeiden er steeds meer Cylindropuntias tussen de Yucca, schidigera en brevifolia in en een stukje verder zag ik Cylindropuntia acanthocarpa var coloradensis
Dit is een plant met lange leden die wel een paar meter hoog kan worden deze hebben een groot verspreidingsgebied wat oa Mexico en Arizona in loopt, er schijnen een hoop variaties van deze plant voor te komen door het grote verspreidingsgebied, deze soort bloeit meestal oranje. Helaas hadden vrijwel alle planten al gebloeid. Hier zagen we voor het eerst ook Yucca Baccata var. vespertina een mooie blauwkleurige varieteit.
Aan het eind van het park stopten we de camper om een hapje te eten, ik kon het niet laten om een rondje te lopen en vond verschillende E. engelmanii in volle bloei tezamen met vrijwel alle eerder genoemde soorten. Naast deze engelmanii stond ook deze mooie pol Echinocereus, volgens mij een E coccineus, maar die zou hier in Californie niet horen te groeien, maar goed, planten houden zich niet altijd aan grenzen. Deze Dudleya groeide ook overal.
Vlak voor de kruising bij de 40 lagen deze granieten rotsen, alsof iemand ze er zomaar neer had gegooid. Geen schildpadden of Gilamonsters gezien, wel borden dat we op moesten passen voor overstekende schildpadden. Hierna ging de weg oostwaarts over de 40 richting Arizona. Nog velden vol Cylindropuntia bigelowii bij Needles gezien, maar doordat we over de snelweg reden konden we alleen maar fotos vanuit een rijdende auto maken. We zouden ze nog wel een paar keer zien, maar telkens op plekken waar we niet konden stoppen.
Op de grens van Californie/Arizona voorbij Lake Havasu zagen we enkele Fouqueria splendens |(ocotillo) staan in bloei en volop in blad, er is afgelopen winter zeer veel regen gevallen in Californië en Arizona en dat zal ongetwijfeld een rol hebben gespeeld. Een stukje verder stonden er heuvels vol met deze planten en er hing door de bloemen een hele rode gloed boven de velden.
Je kon merken dat je een stuk zuidelijker en lagergelegen was, want het was hier wel een graad of 30, 35 terwijl het op eerdere plekken max. een graad of 25 en erg aangenaam was. Eindelijk kwamen we bij Kingman aan op een camping eigenlijk midden in de stad.
wordt vervolgd met Reis USA 2010 deel 3
