Men heeft zich lange tijd afgevraagd hoe het mogelijk is dat er cactussen bestaan die in pure rotsen groeien. Volgens de geleerden heeft een cactus stikstof en mineralen nodig om te kunnen groeien. Dat krijg je niet zo maar vanuit een rots.
Er moet dus iets zijn dat de cactus helpt. Het onderzoek heeft zich gericht op de cactus Pachycereus pringlei. Deze cactus groeit ook als zaailing in kale rotsen. Het is nu gebleken dat deze cactus in een samenwerkingsverband (= symbiose) groeit met een bacterie. De betreffende bacterie is in staat om rots gesteente op te lossen.
De bacteriën bevinden zich niet alleen op, maar ook in de wortels van de cactus. sterker nog, de bacterie komt ook voor in de vruchten en in de zaden van de cactus. Met behulp van deze bacteriën in het zaad kan de cactus direct in rots gesteente wortelen. De bacterie wordt dus zo van generatie op generatie doorgegeven. De bacterie zorgt voor ruimte voor de wortels van de cactus, stikstof en mineralen. De cactus geeft daar de bacterie koolstof voor terug.
Er is aangetoond dat de cactus zonder deze bacterie niet in staat zou zijn om op deze rosten te groeien. Deze cactus is daarmee een pionier plant.
Meer over dit interessante verhaal is te vinden op internet door te zoeken op Dr Bashan.
