Cactusinfo.nl

Oliver Lee Memorial State Park

Oliver Lee Memorial State Park ligt in het zuiden van New Mexico, de USA. Op een hoogte van 1300 meter gelegen tegen de Sacramento Moutains, een weelde aan planten en toegang tot het Lincoln National Forest een prima plaats om te bezoeken voor de cactus- en vetplant liefhebber.

Het park dankt zijn naam aan een befaamde persoon Oliver Milton Lee. Deze rancher, U.S. marshal en gunman was een van de kleurrijkste figuren in de historie van New Mexico. De 19de eeuwse ranch is te bezichtigen, maar was gesloten wegens restauratie tijdens ons bezoek in 2010. De winkel op de eerste foto ligt voor de ingang van het park en wordt niet meer actief geëxploiteerd.

Er zijn behoorlijk wat soorten te bewonderen langs de Dog Canyon trail welke direct achter het bezoekerscentrum de bergen inslingert. Goed de ogen de kost geven is het devies. Zo ontdekten we zowaar een Mammillaria lasiacantha die nog niet op de plantenlijst van het park voorkwam. Ook langs de weg voor de ingang tot het park zijn al fraaie Echinocactus horizonthalonius planten te zien. In het park zelf Epithelantha, Coryphantha macromeris. Escobaria diverse soorten, Mammillaria grahamii, Sclerocactus uncinatus (Glandulicactus), Echinocereus soorten waaronder pectinatus, verschillende Opuntia's en dus ook Mammillaria lasiacantha. Aan vetplanten Agave soorten, Dasylirion wheeleri, Yucca elata, baccata en torreyi, Nolina texana en Nolina microcarpa. Het pad omhoog is zwaar lopen, maar in het eerste gedeelte tot aan de grens met het Lincoln National Forest is langs het pad genoeg te zien als afleiding. Het is een wisselende omgeving met hellingen en plateaus. Het park ligt in de meest noordelijke uitlopers van de Chihuahua woestijn.

Op bovenstaande foto's een impressie van het landschap, waarbij op de rechter foto al het een en ander aan cactussen te zien is. Een mooie soort die hier voorkomt is Mammillaria grahamii (foto hieronder), die op sommige stukken in grote hoeveelheden voorkomt. Daarnaast een foto van Mammillaria grahamii in het gezelschap van Escobaria tuberculosa.

Een andere Mammillaria soort die hier kan worden gezien is Mammillaria lasiacantha. De planten zijn hier zeer gedrongen en lastig te zien. Gemakkelijker te zien zijn Epithelantha micromeris en Escobaria villardii. Op de foto rechtsonder staan vier exemplaren van Epithelantha micromeris. Daarnaast een pol Escobaria, naar alle waarschijnlijkheid Escobaria villardii, welke alleen in de Sacramento Moutains voorkomt.

Escobaria villardii zou zich onderscheiden van de andere Escobaria soorten die in de buurt voorkomen door een slordige uiterlijk en een aan de punt getinte centrale doorn. We zagen een grote diversiteit bij de Escobaria's die hier stonden. Hieronder wat voorbeelden. Waarbij de linkerfoto wel een van de meest extreme voorkomens was.

Verder zijn hier verschillende Echinocereus soorten te bewonderen. Echinocereus stramineus vormt pollen zoals op een van de bovenstaande overzichtsfoto's al duidelijk is te zien. De grootste bloei was voorbij maar een enkele bloem was nog wel te vinden (foto onder links). Daar naast de geweldig grote bloemen van Echinocereus pectinatus, te grootte van een hand.

Echinocereus pectinatus komt op sommige stukken in grote hoeveelheden voor. De plek waar ze groeien bepaalt ook wel of ze vroeger of later bloeien. Zo stonden sommige planten nog in volle bloei, terwijl planten op andere plekken al uitgebloeid waren of al zaadbessen hadden gevormd.

De wat grotere cactussen die hier groeien zijn Opuntia englemannii, macrocentra en phaeacantha. Daarnaast komt Echinocactus horizonthalonius hier nog voor. De temperatuur in het nabij gelegen Alamogordo is in de winter gemiddeld al rond de -6 graden Celsius, maar uitschieters tot -20 graden Celsius komen ook voor. De cactussen en vetplanten uit dit gebied kunnen dus wel tegen een stootje. Het zijn echte overlevers zoals te zien is op onderstaande foto van een Glandulicactus. Daarnaast een familie Echinocactus horizonthalonius.

Voor mensen die helemaal niet van bergpaden houden is er ook rond het bezoekerscentrum wel het een en ander aan planten te zien.