Cactusinfo.nl

Agaven zaaien

Agaven zaaien is relatief gemakkelijk, maar er gelden een paar regels. De hoogste opkomst wordt verkregen bij temperaturen tussen 20 en 30 graden Celsius. Een goed gemiddelde is 25 graden Celsius.

Bij blootstelling van het zaad aan temperaturen boven de 35 graden Celsius is de kieming bij een aantal soorten een stuk slechter. Dit kan te maken hebben met een ingebouwde bescherming. In de woestijnen kan het soms een zomerse regenbui geven, waarbij het voor het zaad nog niet verstandig is om te kiemen. Daarna wordt het namelijk al weer snel kurkdroog. Dat wordt met dit ingebouwde mechanisme voorkomen. De gekiemde zaden maken namelijk een betere kans als ze op de regenbuien wachten die rond de winter vallen, als de temperaturen wat lager zijn. Zoals in het begin aangegeven blijkt een temperatuur rond de 25 graden het meest veilig. Dat betekent dat de zaden beter kunnen worden gezaaid op een plek waarbij de temperatuur enigszins zelf in de hand is te houden. De zaden op een plek in de zon zetten waar de temperatuur snel kan oplopen is niet handig.

Uit onderzoek op een aantal soorten blijkt dat de zaden niet specifiek donker of het licht nodig hebben om te kiemen. In dergelijke gevallen is het altijd veiliger om de zaden gewoon licht te geven bij de kieming. Een aantal soorten kiemt vanaf vier dagen, en het meeste binnen twee weken. Onderaan dit artikel is een tabel te vinden met detail gegevens voor een aantal soorten.

Bij sommige soorten is de PH waarde van de grond van invloed op het percentages van de zaden dat kiemt. Dat verschilt per soort. Zo geeft Agave letchuguilla 50% minder kieming als de PH waarde van 6,2 naar 7,6 gaat. Bij Agave parryi is de kieming langzamer bij hogere PH waarden, maar voor het eindresultaat is er geen verschil. Het lijkt op basis van deze cijfers verstandig om onder een PH van 7 te blijven met de zaaigrond. Als een kieming van 50% voldoende wordt gevonden, is de PH minder van belang.

Agave zaden kunnen relatief groot zijn en dan is het de vraag hoe deze zaden in de zaaigrond te plaatsen. Dat kan op twee manieren. Plat neerleggen of ze in de grond steken. Beide methoden worden wel aangeraden. Losse zaaigrond is een voorwaarde om de lange wortel van de kiem direct in de grond te laten dringen.

Plat neerleggen spreekt voor zich. De wortel maakt vanuit het zaad gezien gelijk een bocht van 90 graden en boort zich in de grond. Afdekken van zaad is niet nodig, mits wel de vochtigheid rond het zaad gehandhaafd blijft. Zie hieronder het resultaat van het plat neerleggen.

In de grond steken op de kant vraagt even iets beleid. De reden om ze in de grond te steken kan zijn om een beter contact te hebben tussen het zaad en de zaaigrond, zodat er gemakkelijker vocht door het zaad kan worden opgenomen, zonder dat er rotting van het zaad optreedt. Tot de helft insteken is voldoende.

De wortel ontstaat bij kieming op de plek waar het zaad ooit heeft vastgezeten. Dat is de kant die een klein litteken heeft. Deze kant is bij de grotere zaden gemakkelijk te herkennen aan de vorm, die iets spits toegesneden is. De andere zijden zijn ronder van vorm. Als deze kant in de aarde wordt gestoken, kan de wortel natuurlijk direct recht naar beneden. Zou je een andere kant insteken, dan moet de wortel eerst een rare bocht door de lucht maken. Zie de onderstaande foto's voor het verschil.Twee keer willekeurig en als laatste een foto met de goede kant in de aarde gestoken.

De kieming zelf kan al plaatsvinden vanaf drie dagen.

Tabel met detail gegevens uit enkele onderzoeken: