Het geslacht Sulcorebutia Backbg
Sulcorebutia novum genus Backeberg1951, Bcbg.emend. Brederoo en Donald1972, Bcbg.emend.Hentzschel1999.
In 1931 beschreef Werdermann Rebutia steinbachii. Op deze soort werd door Backeberg in 1951 het geslacht Sulcorebutia gebaseerd. Groeiplaats: Bolivia, provincie Chapare, in de omgeving van Colomi op 3400-3500m. hoogte. Omdat in de volgende jaren zoveel nieuwe soorten zijn beschreven is het geslacht geëmendeerd in 1972 door Brederoo en Donald en vervolgens in 1999 door Hentzschel. Echter tot op de dag van vandaag worden er nog steeds nieuwe vormen ontdekt
Beschrijving van het geslacht
Sulcorebutia Bcbg. Emend. Hentzschel, Succulenta- jaargang 7(3): 131-142, (Verkorte versie)
Lichaam: Enkelvoudig of spruitend, bolvormig tot kort-cilindrisch met ingezonken schedel, verdeeld in spiraalvormige gerangschikte, hoekige tuberkels.
Wortels: Vezelig of verdikt, pen-, knol of ingesnoerd knolvormig
Areolen: Ingezonken op de bovenzijde van de tuberkels, naar de top in een duidelijk, soms zeer korte groef uitlopend; langwerpig tot zeer lang, iets wollig, met radiair of kamvormige gerangschikte doorns bezet. Rand- en middendoorns niet altijd duidelijk van elkaar te onderscheiden; middendoorns ontbreken soms volledig. Doorns recht tot gebogen, nooit gehaakt; oppervlak glad tot zeer ruw.
Bloemen: Bloemknoppen kaal, te voorschijn komen uit het bovenste deel van oudere areolen maar nooit uit de schedel; bloem trechtervormig, zelden klok-trechtervormig, violet, geel, rood of meerkleurig, zelden wit,vaak met violette keel; bloemblaadjes lancet- of spatelvormig.
Pericarpel en bloembuis: Bezet met harde, hartvormige, verschillend gekleurde en gedeeltelijk iets naar buiten staande schubben, die naar de top geleidelijk vorm en kleur van de bloemblaadjes aannemen.
Vruchten: platbol tot bol, besachtig, enigszins vlezig, bij rijpheid dwars openscheurend.
Zaden: rond tot onregelmatig langwerpig-eivormig, 1-2 mm lang,zijdeling iets afgeplat, mat bruinzwart met zeer onregelmatig oppervlak.
Typeplant: Sulcorebutia steinbachii (Werdermann) Backeberg
Verwantschappen
De geslachtsnaam Sulcorebutia betekent “planten lijkend op een rebutia met een groef(sulco)-vormig areool. Een naam die tot veel verwarring heeft geleid. Immers deze geslachtsnaam suggereert een verwantschap met het geslacht Rebutia. De laatste jaren zijn veel planten gevonden, waarvan het moeilijk tot haast onmogelijk is om vast te stellen of deze tot het geslacht Sulcorebutia of tot het geslacht Weingartia gerekend moeten worden. Om hier wat duidelijkheid in te brengen heeft de werkgroep SSK het initiatief genomen om DNA onderzoek te laten uitvoeren naar de eventuele verwantschap tussen deze twee geslachten. Uit de resultaten van dit onderzoek is gebleken dat de verwantschap tussen deze geslachten zo nauw is, dat het wellicht gerechtvaardigd is om deze twee geslachten tot één geslacht terug te brengen, waarbij de geslachtsnaam Weingartia als ouder beschreven geslachtsnaam de voorkeur heeft.
Dit in tegenstelling tot de geslachten Rebutia en Sulcorebutia, waarbij uit dit DNA onderzoek is gebleken dat tussen deze geslachten geen aantoonbaar nauw verwantschap is vast te stellen.
Naar aanleiding van zaaiproeven hebben Hentzschel en Augustin Sulcorebutia en Cintia ondergebracht in Weingartia.
