Euphorbia piscidermis

Euphorbia piscidermis dankt de naam aan het uiterlijk wat nogal afwijkend is van de andere Euphorbia's. Eenmaal bekend is het een gemakkelijk te herkennen plant.

Deze plant is in 1974 voor het eerst beschreven en is gevonden in Ethiopië. De plant was uiteraard zeer zeldzaam in het begin. Tegenwoordig wordt deze ruimschoot aangeboden op beurzen. Dat komt omdat Euphorbia pisidermis gemakkelijk te enten is op verschillende snelgroeiende Euphorbia's zoals Euphorbia canariensis. Enten op Euphorbia obesa, die een iets beter bij Euphorbia piscidermis past qua vorm is ook een mogelijkheid. Bij het enten altijd eerst de overdaad aan het giftige witte melksap verwijderen. Dat kan door met een schone tissue te deppen of gewoon het een plantenspuit met schoon water de beide oppervlakken schoon te spuiten. Sommige mensen snijden daarna nog een extra plakje af. Als de kop van een geënte plant vervolgens wordt beschadigd of afgesneden, spruit de plant gemakkelijk. Hierdoor komt dan genoeg materiaal beschikbaar om verder te enten of op eigen wortel te brengen. Dat laatste schijnt niet al te gemakkelijk te zijn.

In de natuur groeit de plant op een substraat afkomstig van verweerde rode kalksteen.

De volgende methode om stekken op eigen wortel te brengen werkt in ieder geval. De snijwonden schoonmaken en goed laten drogen. Gestold melksap vertraagd naar horen zeggen de vorming van wortels, vandaar het schoonmaken. De stekken na twee weken drogen vervolgens voor de helft in fijn droog aquarium zand plaatsen. Daarna af en toe nevelen en als het lekker warm weer wordt, zo nu en dan water geven. Eventueel schermen tegen de zon. Niet te klein stekken gebruiken, want die verdrogen toch vrij snel. In mijn geval verschenen naar ongeveer één jaar worteltjes bij ongeveer de helft van de stekken. Dat het niet geweldig is laat de foto wel zien. Met wat meer zorg is er denk wel meer eer te behalen.